கலித்தொகை 51 -சுடர்த்தொடீஇக் கேளாய் -குறிஞ்சிக் கலி

 கலித்தொகை 51 -சுடர்த்தொடீஇக் கேளாய் -குறிஞ்சிக் கலி

பாடல் 

(கபிலர் - குறிஞ்சி திணை)

சுடர்த்தொடீஇ! கேளாய்! தெருவில் நாம் ஆடும்  

மணற் சிற்றில் காலின் சிதையா, அடைச்சிய  

கோதை பரிந்து, வரி பந்து கொண்டு ஓடி,  

நோ தக்க செய்யும் சிறுபட்டி, மேல் ஓர் நாள்,  

அன்னையும் யானும் இருந்தேமா, 'இல்லிரே!  

உண்ணு நீர் வேட்டேன்' என வந்தாற்கு, அன்னை,  

'அடர் பொற் சிரகத்தால் வாக்கி, சுடரிழாய்!  

உண்ணு நீர் ஊட்டி வா' என்றாள் என, யானும்  

தன்னை அறியாது சென்றேன்; மற்று என்னை  

வளை முன்கை பற்றி நலிய, தெருமந்திட்டு,  

'அன்னாய்! இவனொருவன் செய்தது காண்' என்றேனா,  

அன்னை அலறிப் படர்தர, தன்னை யான்,  

'உண்ணு நீர் விக்கினான்' என்றேனா, அன்னையும்  

தன்னைப் புறம்பு அழித்து நீவ, மற்று என்னைக்  

கடைக்கண்ணால் கொல்வான் போல நோக்கி, நகைக் கூட்டம்  

செய்தான், அக் கள்வன் மகன்.

விளக்கம்

இது ஒரு தலைவி (காதலி) தோழிக்குச் சொல்வதாய் அமைந்துள்ளது.

தலைவன் தலைவியை பார்க்கவேண்டுமென ஆசைப்பட்டார். அப்படுகிறது புகுதற்குத் தகுதியில்லாத பகல் நேரத்தில் (புகாஅக்காலை: உணவு நேரம்) தலைவன் தலைவியின் வீட்டிற்குள் புகுந்தார்.

தலைவி, அந்த தலைவனை அம்மாவின் முன் காட்டாமல் சமாளித்து ஏற்றுக் கொண்டாள்.

பாடலில் சிறுவயதில் அமர்ந்திருந்த ஒருவன் வாழ்க்கையின் நிகழ்வுகள், அவனது தவறுகள் மற்றும் காதலியின் உணர்வுகள் வர்ணிக்கப்பட்டுள்ளன.

காதலி தன் தோழியிடம், ஆடுகளுக்கும் பெற்றோரின் எதிர்ப்புக்கும் மத்தியில் நடந்த நிகழ்வுகளை பகிர்கின்றார்.

இந்த பாடல் சங்ககால அகத்துறையைக் குறிக்கும் காதல் பாடல்களில் ஒன்றாகும். இதில் சமையல் நேரத்தில் தலைவன் காதலியின் வீட்டுக்குள் புகுந்ததை தாண்டி காதலியின் மனசாட்சியின் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்துகிறது.

Comments

Popular posts from this blog

நற்றிணை-முதல் பாடல் நின்ற சொல்லர்

குறுந்தொகை 3 ஆம் பாடல் -நிலத்தினும் பெரிதே

புறநானூறு 187 – நாடா கொன்றோ புறநானூறு 189 – தெண்கடல் வளாகம் பொதுமை இன்றி